روکش و بریج دندان چیست؟

اگر یک یا چند دندان شما دچار پوسیدگی، خراشیدگی، ترک و شکستگی، یا سایر انواع آسیب های احتمالی شود، استفاده از روکش دندان برای رفع مشکل شما می تواند یک راهکار ایده آل باشد. در حقیقت روکش کردن دندان می تواند دارای هر دو مزایای زیبایی دندان و بازیابی سلامت دهان باشد. در این حالت ساختار دندان ترمیم مجدد می شود و به این ترتیب بیمار می تواند ظاهر کلی طرح لبخند خود و عملکرد طبیعی دندان ها را به دست آورد. روکش دندان معمولاً به صورت دست ساز در لابراتوار ساخته می شود تا به این ترتیب بتوان از روکش مناسب با توجه به ویژگی های لبخند و اصلاح طرح لبخند هر بیمار بهره گرفت. این روکش ها با دقت زیاد به صورتی ساخته می شوند که بتوانند با دندان طبیعی بیمار از نظر رنگ، اندازه، شکل و ساختار همخوانی داشته باشند تا به این ترتیب بتوان وضعیت تمام دندان های بیمار را به صورت مناسب بازیابی کرد. به منظور ساختن یک روکش دندان سفارشی برای بیمار، ابتدا لازم است دندان های فرد آماده شده و از دندان ها قالب گرفته شود. در ادامه از یک ترمیم دندان موقت برای حفاظت از دندان ها تا زمان استفاده از روکش دائمی و ثابت استفاده می شود. در برخی موارد، روکش دندان ممکن است برای حفظ دندان مصنوعی به عنوان بخشی از بریج دندان استفاده شود. در سایر موارد، روکش به ایمپلنت دندان متصل می شود تا به این ترتیب جایگزین دندان از بین رفته شود. روش درمانی روکش کردن دندان معمولاً در دو جلسه درمانی در طول دو تا سه هفته انجام می شود، هر چند امروزه در بسیاری از موارد دندان ها در یک جلسه درمانی روکش می شوند. ونیر دندان روکش‌هاي بسيار نازکي از جنس سراميک (پورسلاين) يا يک کامپوزيت رزيني هستند که بر روي سطح جلويي دندان‌ها چسبانده مي‌شود تا لکه‌هاي رنگي روي دندان را بپوشاند، درخشندگي دندان‌ها را بيشتر و لبخند شما را زيباترکند. امروزه در دندانپزشکی زیبایی مرتب با کلمات لمینت دندان ، لمینت دندان dental laminate یا ونیر دندان dental veneer روبرو می‌شوید در کل این کلمات به مفهوم پوشاندن سطح بیرونی و لبه‌های دندان‌ها بصورت ساخت و نصب پوسته‌هایی از جنس مواد مورد کاربرد در دندانپزشکی زیبایی می‌باشد که بسته به شرایط دندان‌ها و امکان پرداخت شما، دکتر زیبایی دندان جهت طراحی لبخندی زیبا، درخشان و ‌ماندگار یکی از دو مورد معمول لمینیت کامپوزیتی (مواد همرنگ دندان از نوع طراحی شده اختصاصی جهت ساخت لمینیت یالامینیت دندان) و یا لمینیت سرامیکی را به شما پیشنهاد می‌دهد .

انواع

بیماران دارای مشکل دندان در هنگام استفاده از روکش دندان انتخاب های زیادی دارند. در این حالت روکش مناسب بستگی به هزینه و قیمت، نیازهای درمانی، و خواسته های زیبایی شما دارد. برخی از این انتخاب ها به شرح زیر هستند:

  • روکش فلزی: این روش انتخابی است که کمتر برای روکش کردن دندان های در معرض رویت مورد استفاده قرار می گیرد، زیرا در این حالت رنگ طلا باعث می شود دندان های دارای روکش بیشتر از سایر دندان های بیمار به چشم بیایند. علیرغم عیب مربوط به جنبه های زیبایی بیمار، روکش های فلزی با دوام هستند، به حذف بخش کمتری از ساختار دندان طبیعی در مقایسه با سایر انواع روکش نیاز دارند، و دوام و ماندگاری بالایی در برابر فرسایش روزانه ایجاد شده به خاطر جویدن و ساییده شدن دندان ها به یکدیگر دارند.
  • پرسلاین ترکیب شده با فلز: روکش های ساخته شده از ترکیب پرسلاین و فلز، قوی تر از روکش های تمام سرامیکی و ساخته شده از پرسلاین هستند. این روکش ها نتایج زیبایی بهتری را در مقایسه با روکش های فلزی برای بیمار ایجاد می کنند، اما رنگ ها شباهت کمتری به دندان های طبیعی بیمار دارد.
  • کاملاً پرسلاین: روکش های تمام پرسلاین به عنوان مطلوب ترین روکش های انتخاب شده برای اهداف زیبایی در بین بیماران است. استفاده از این ماده می تواند به ساختن روکشی که با رنگ دندان های اطراف آن بیشترین هماهنگی و مطابقت را داشته باشد، کمک می کند. به هر حال، روکش پرسلاین دارای معایب خاص خود نیز هستند. ضخامت این روکش دندانپزشک را مجبور می کند که بخش بیشتری از دندان طبیعی بیمار را حذف کند و انجام این کار ایجاد وضعیت مناسب روکش  کردن دندان در طول خط لثه را دشوار می کند.
  • روکش سرامیکی: روکش سرامیکی از مواد نیمه شفاف و موادی به رنگ دندان ساخته می شود که به منظور مطابقت با دندان های اطراف مورد استفاده قرار می گیرد. روکش های سرامیکی یک انتخاب عالی برای بیمارانی است که به دنبال ایجاد یک ظاهر طبیعی برای دندان های خود باشند یا نسبت به فلزات آلرژی داشته باشند. عیب اصلی روکش های سرامیکی در این است که دوام و ماندگاری آنها به میزان روکش های فلزی نیست. این موضوع بطور خاص زمانی به چشم می خورد که روکش برای دندان های عقب بیمار استفاده شوند که نیاز به مقاومت زیاد در برابر فشار گاز گرفتن و جویدن داشته باشند.
  • تمام رزین: روکش هایی هستند که از مواد کامپوزیت تمام رزین ساخته می شوند و به خوبی می توانند با رنگ های مختلف دندان در افراد مختلف هماهنگی داشته باشند، اما این روکش ها مستعد شکستن و فرسایش هستند.
  • استیل ضد زنگ: این نوع از روکش معمولاً به عنوان یک روکش موقت تا زمانی که روکش های دائمی ساخته شوند یا در زمانی که نیاز به ترمیم دندان های کودکان وجود داشته باشد، مورد استفاده قرار می گیرند. این روکش ها از قبل ساخته می شوند و به همین خاطر امکان جایگذاری آنها در یک جلسه درمانی وجود دارد. مشابه روکش های فلزی، در ساخت این روکش ها توجهی به زیبایی دندان نشده است، اما بسیار با دوام و ماندگار هستند.
  • روکش زیرکونیا: روکش دندان ساخته شده از زیرکونیوم ظاهر و ساختار یک دندان طبیعی را شبیه سازی می کند، اما به سادگی روکش های ساخته شده از پرسلاین یا سرامیک بریده یا شکسته نمی شوند. بسیاری از دستگاه های دیجیتال می توانند این روکش را در طول یک روز بسازند.

فواید

هم روکش و هم بریج دندان از ابزارهای ثابت هستند که بیشترین کاربرد را در دندان پزشکی دارند. بر خلاف ابزارهای متحرک همچون دندان مصنوعی که شما می توانید آنها را از دهان خارج کرده و به صورت روزانه تمیز کنید، روکش و بریج دندان به دندان بیمار یا ایمپلنت چسبانده می شوند و امکان خارج کردن آنها از دهان فقط توسط دندان پزشک وجود دارد. با وجودی که روکش دندان می تواند بهبود زیادی در زیبایی دندان بیمار حاصل کند، این روکش همچنین می تواند منجر به تقویت و حفاظت از دندان های آسیب دیده یا ضعیف شده شود. دندان پزشک در شرایط زیر ممکن است استفاده از روکش دندان را به شما توصیه کند:

  • دندان های شما بطور جدی دچار تغییر رنگ شده باشد و احتمال تاثیرگذاری روش های حرفه ای دندان پزشکی همچون سفید کردن دندان بر روی این تغییر رنگ ناچیز باشد.
  • ظاهر دندان های شما نامناسب باشد یا اندازه دندان در مقایسه با سایر دندان ها کوچک باشد.
  • شما دارای دندان شکسته باشید و یا دندان های شما  بریدگی داشته باشد.
  • دندان های شما نیازمند حفاظت و تقویت اضافی باشد.
  • شما به شدت دچار آسیب و پوسیدگی دندان شده باشید.
  • امکان جویدن مناسب غذا برای شما وجود نداشته باشد.
  • محل گاز گرفتن دندان ها با یکدیگر هماهنگی نداشته باشد.
  • سطح جویدن دندان ها به خاطر دندان قروچه (ساییدن دندان ها به یکدیگر) از بین رفته باشد.
  • آسیب وارد شده به دندان به قدری زیاد باشد که امکان پرکردن دندان یا ترمیم های مانند آن وجود نداشته باشد.
  • شما دندان عصب کشی شده دارید و به حفاظت از ساختار باقیمانده دندان نیاز دارید.
  • شما یک دندان از بین رفته خود را با کاشت دندان یا ایمپلنت دندان جایگزین کرده باشید.

یک فرد مناسب برای استفاده از روکش دندان باید لثه های سالم داشته باشد، زیرا این ترمیم باید با استفاده از بخش سالم باقیمانده یا ایمپلنت دندان انجام شود تا بتوان حمایت کافی از روکش دندان ایجاد کرد.

13

مراحل و نحوه قرار دادن روکش و بریج دندان

فرآیند روکش کردن دندان معمولاً به دو جلسه ملاقات با دندان پزشک نیاز دارد. برای جایگذاری روکش دندان به دو جلسه ملاقات با دندان پزشک نیاز است. این ملاقات ها معمولاً در طول دو هفته زمان بندی می شوند. در مقایسه با ایمپلنت دندان، هزینه بریج‌ های دندان به نسبت پایین تر هستند و این شرایط به‌طور خاص زمانی مشاهده می‌شود که چند دندان نیاز به جایگزینی داشته باشند.

جلسه اول:

  • بی حس کردن دندان: قبل از این که فرآیند کار گذاشتن روکش دندان شروع شود، دندان پزشک هر دوی دندان و بافت لثه اطراف آن را با استفاده از مواد مخصوص بی حس می کند.
  • شکل دادن دندان: یک مقدار خاص از دندان باید تراشیده شود. همه روکش های دندان دارای یک ضخامت ناچیز هستند. ضخامت روکش دندان این اطمینان را فراهم می کند که روکش دارای قدرت لازم باشد و در حالتی که روکش از پرسلاین ساخته شده باشد، روکش دارای ظاهر نیمه شفاف باشد. برای انواع روکش ها، این ضخامت چیزی در حدود دو میلیمتر است.
  • تهیه یک قالب از دندان آماده شده: هنگامی که دندان پزشک آماده سازی ظاهر دندان شما را کامل کرد، نیاز به تهیه یک کپی از دندان با استفاده از قالب های مخصوص است. برای انجام این کار دو فرآیند مختلف به شرح زیر قابل استفاده است:

الف) قالب گیری سنتی دندان: اکثر دندان پزشکان از یک خمیر یا ترکیب بتونه مانند برای این کار استفاده می کنند که در اصطلاح برای سادگی به آن «مواد قالب گیری» گفته می شود.

  • جایگذاری یک روکش موقت: در مواردی که روکش دندان در لابراتوار دندان پزشکی ساخته می شود، نیاز است که شما دو هفته یا بیشتر برای آماده شدن روکش دندان خود صبر کنید. در طول این دوره، دندان شما نیاز به پوشانده شدن با یک روکش دندان موقت دارد. این روکش موقت، معمولاً از مواد پلاستیکی یا سایر مواد با یک پوسته نازک از فلز ساخته می شود و با استفاده از چسب «موقت» در محل قرار می گیرد. به این ترتیب امکان برداشتن این روکش به سادگی در جلسه بعد برای جایگزینی آن با روکش دائم ساخته شده وجود خواهد داشت.
  • انتخاب سایه رنگ پرسلاین: اگر روکش جدید دندان دارای یک لایه پرسلاین باشد، نیاز است که دندان پزشک درباره سایه ای که نزدیکترین تشابه رنگ را با دندان های کناری بیمار داشته باشد، تصمیم گیری نماید.

جلسه دوم:

  • چسباندن روکش دندان در محل: هنگامی که روکش دندان شما ساخته شد، دندان پزشک می تواند با استفاده از سیمان مخصوص آن را در محل مورد  نظر بچسباند. در مواردی که دو جلسه برای کار روکش کردن دندان استفاده شود، دندان پزشک ابتدا دندان شما را بی حس می کند (انجام این کار ممکن است همیشه لازم نباشد. در اکثر مواقع قرار دادن روکش بر روی دندان و چسباندن آن درد کمی را برای بیمار به همراه دارد). دندان پزشک در این مرحله روکش موقت روی دندان را برداشته و مواد باقیمانده از چسب دندان در محل را تمیز می کند.
  • ارزیابی قرارگیری صحیح و ظاهر روکش دندان: قبل از چسباندن روکش دندان در محل، در ابتدا لازم است که مطمئن شویم روکش به نحو صحیح در محل آن قرار می گیرد و ظاهر مناسب دارد. به عنوان بخشی از این ارزیابی، دندان پزشک روکش را بر روی دندان قرار می دهد، وضعیت قرار گیری آن را بررسی می کند (برای انجام این کار احتمالاً از نخ مخصوص برای بررسی فاصله بین دندان ها، کنترل وضعیت روکش با استفاده از یک ابزار دندان پزشکی، یا درخواست از بیمار برای گاز گرفتن آرام استفاده می شود)، روکش را بر می دارد و اصلاحات لازم را در آن ایجاد می کند. این فرآیند تا زمانی تکرار می شود که دندان پزشک از وضعیت قرارگیری روکش و نیز نحوه تماس آن با دندان های مجاور و مقابل راضی شود.هنگامی که دندان پزشک و بیمار به این توافق برسند که همه چیز درباره روکش دندان درست به نظر می رسد، زمان چسباندن روکش در محل آن فرا می رسد. برای انجام این کار، ابتدا سیمان مخصوص دندان پزشکی در داخل روکش قرا می گیرد و سپس روکش در محل خود بر روی دندان قرار داده می شود. پس از چند لحظه صبر برای محکم شدن روکش در محل آن، دندان پزشک از ابزار مخصوص برای برداشتن مواد باقیمانده در اطراف لبه های روکش استفاده می کند. در این زمان جایگذاری روکش کامل شده است.

هنگام جایگذاری روکش، دندان بیمار و بافت لثه اطراف آن بی حس می شود و به همین خاطر در این زمان بیمار دردی را احساس نمی کند. بی حس کردن موضع در این حالت نیازمند تزریق یک واحد لیدوکاین یا سایر مواد بی حسی موضعی در لثه ها است. هنگامی که درمان کامل شود و تاثیر مواد بی حسی از بین برود، بیمار ممکن است تا حدودی نسبت به روکش موقت دندان یا برخی جراحت های ایجاد شده در بافت لثه اطراف آن احساس درد و ناراحتی کند. در این حالت درد بیمار بسیار کم است و نباید این درد زیاد طول بکشد. در بارداری بهتر است، به منظور راحتی برای مادر و جنین، روکش کردن دندان به بعد از دوران بارداری محول شود. در مواردی که این کار ضرورت دارد مانند شکستگی دندان و... با توجه به بی خطر بودن مواد مورد استفاده در روکش دندان می توان در بارداری نیز آن را برای فرد انجام داد. توجه داشته باشید حتما دندان پزشک را در جریان وضعیت خود قرار دهید.

14

مراقبت

به خاطر اینکه روکش موقت دندان فقط برای استفاده تا زمان آماده شدن روکش دائم می باشد، اکثر دندان پزشک ها برای مراقبت از آن دستورالعمل های به نسبت کمی را به بیمار ارائه می کنند. این دستورالعمل ها می توانند شامل موارد زیر باشند:

  • اجتناب از مصرف غذاهای چسبنده و مواد جویدنی (مثل آدامس و کارامل) که با احتمال چسبیدن به روکش و خارج کردن آن از محل قرار گیری آن در دهان مواجه باشند.
  • استفاده حداقل از دندان هایی که روکش موقت بر روی آنها قرار دارد. برای این کار لازم است جویدن های اصلی با دندان های طرف دیگر دهان انجام شود.
  • اجتناب از جویدن غذاهای سخت (همچون سبزیجات خام)، که می تواند باعث خارج شدن یا شکستن روکش دندان شود.
  • نخ دندان کشیدن از پهلو به جای کشیدن نخ دندان به بالا در هنگام تمیز کردن دندان ها. بالا کشیدن نخ دندان که در حالت عادی افراد انجام می دهند، می تواند باعث خارج شدن روکش موقت از محل قرارگیری آن شود.
  • ناراحتی یا حساسیت. روکش کردن دندان ممکن است باعث ایجاد حساسیت بلافاصله پس از جایگذاری آن و از بین رفتن تاثیر داروهای بی حسی شود. اگر دندانی که روکش شده هنوز دارای عصب باشد، شما ممکن است با مقداری حساسیت دندان نسبت به مصرف غذاها و نوشیدنی های گرم و سرد مواجه شوید.
  • بریدگی روکش دندان. روکش های ساخته شده از مواد تمام پرسلاین می توانند گاهی اوقات دچار بریدگی شوند. اگر این بریدگی کوچک باشد، یک رزین کامپوزیت می تواند برای ترمیم بریدگی بر روی روکش باقیمانده در دهان بیمار مورد استفاده قرار گیرد. اگر این بریدگی زیاد باشد، ممکن است نیاز به جایگزینی روکش دندان وجود داشته باشد.
  • شل شدن روکش دندان. گاهی اوقات سیمان مخصوص بکار رفته برای چسباندن روکش در محل آن از زیر روکش دندان شسته می شود. نه تنها این موضوع می تواند باعث افتادن روکش دندان شود، بلکه امکان تجمع باکتری در زیر روکش دندان و ایجاد پوسیدگی نیز به این خاطر افزایش پیدا می کند. به همین خاطر اگر احساس کردید روکش دندان شما سست شده است، بلافاصله با مطب دندان پزشک تماس بگیرید.
  • افتادن روکش دندان. گاهی اوقات روکش دندان می افتد. معمولاً این مشکل زمانی اتفاق می افتد که قرار گیری روکش در محل آن نا مناسب باشد، سیمان کمی برای چسباندن روکش استفاده شده باشد، یا یک بخش بسیار کوچک از ساختار دندان برای نگه داشتن روکش دندان باقی مانده باشد.
  • واکنش آلرژیک. به خاطر اینکه فلزات استفاده شده برای ساختن روکش دندان معمولاً ترکیبی از فلزات مختلف هستند، احتمال دارد واکنش آلرژیک به این فلزات یا پرسلاین استفاده شده در روکش دندان در بیمار مشاهده شود، اما بروز این مشکل به ندرت مشاهده می شود.
  • ایجاد خط تیره بر روی روکش دندان نزدیک خط لثه. ایجاد یک خط تیره در کنار خط لثه بر روی روکش دندان موضوعی طبیعی است و بطور خاص در صورتی مشاهده می شود که ماده پرسلاین با فلز برای روکش کردن دندان ترکیب شده باشد. این خط تیره به سادگی به خاطر فلز استفاده شده در روکش دندان ایجاد می شود. با وجودی که این مسئله به خودی خود یک مشکل سلامتی نیست، اما می تواند از نظر زیبایی ظاهر ناخوشایندی را ایجاد کند و به این ترتیب ممکن است دندان پزشک روکش دندان شما را جایگزین کند.

دوام و ماندگاری

با وجودی که روکش و بریج دندان می تواند برای تمام عمر دوام داشته باشد، اما گاهی اوقات شل و سست شده یا می افتند. بهترین راه برای اطمینان از دوام و ماندگاری روکش یا بریج دندان حفظ مناسب سلامت دهان است. پل دندان می تواند به خاطر ایجاد آسیب برای دندان یا استخوان نگه دارنده آن به دلیل بیماری های دندان سست و شل شود. به همین خاطر لازم است سلامت لثه ها و دندان شما با استفاده از مسواک زدن با خمیردندان حاوی فلوراید دو بار در روز و نخ دندان کشیدن یک بار در هر روز حفظ شود. علاوه بر این لازم است شما با دندان پزشک و متخصص بهداشت دهان بطور منظم برای بررسی وضعیت دهان و تمیز کردن حرفه ای آن ملاقات کنید. برای جلوگیری از ایجاد آسیب به روکش یا بریج جدید استفاده شده بر روی دندان، از جویدن غذاهای سفت، یخ یا سایر مواد سخت خودداری و اجتناب کنید.

عوارض

  • ناراحتی یا حساسیت. روکش کردن دندان ممکن است باعث ایجاد حساسیت بلافاصله پس از جایگذاری آن و از بین رفتن تاثیر داروهای بی حسی شود. اگر دندانی که روکش شده هنوز دارای عصب باشد، شما ممکن است با مقداری حساسیت دندان نسبت به مصرف غذاها و نوشیدنی های گرم و سرد مواجه شوید.
  • بریدگی روکش دندان. روکش های ساخته شده از مواد تمام پرسلاین می توانند گاهی اوقات دچار بریدگی شوند. اگر این بریدگی کوچک باشد، یک رزین کامپوزیت می تواند برای ترمیم بریدگی بر روی روکش باقیمانده در دهان بیمار مورد استفاده قرار گیرد. اگر این بریدگی زیاد باشد، ممکن است نیاز به جایگزینی روکش دندان وجود داشته باشد.
  • شل شدن روکش دندان. گاهی اوقات سیمان مخصوص بکار رفته برای چسباندن روکش در محل آن از زیر روکش دندان شسته می شود. نه تنها این موضوع می تواند باعث افتادن روکش دندان شود، بلکه امکان تجمع باکتری در زیر روکش دندان و ایجاد پوسیدگی نیز به این خاطر افزایش پیدا می کند. به همین خاطر اگر احساس کردید روکش دندان شما سست شده است، بلافاصله با مطب دندان پزشک تماس بگیرید.
  • افتادن روکش دندان. گاهی اوقات روکش دندان می افتد. معمولاً این مشکل زمانی اتفاق می افتد که قرار گیری روکش در محل آن نا مناسب باشد، سیمان کمی برای چسباندن روکش استفاده شده باشد، یا یک بخش بسیار کوچک از ساختار دندان برای نگه داشتن روکش دندان باقی مانده باشد.
  • واکنش آلرژیک. به خاطر اینکه فلزات استفاده شده برای ساختن روکش دندان معمولاً ترکیبی از فلزات مختلف هستند، احتمال دارد واکنش آلرژیک به این فلزات یا پرسلاین استفاده شده در روکش دندان در بیمار مشاهده شود، اما بروز این مشکل به ندرت مشاهده می شود.
  • ایجاد خط تیره بر روی روکش دندان نزدیک خط لثه. ایجاد یک خط تیره در کنار خط لثه بر روی روکش دندان موضوعی طبیعی است و بطور خاص در صورتی مشاهده می شود که ماده پرسلاین با فلز برای روکش کردن دندان ترکیب شده باشد. این خط تیره به سادگی به خاطر فلز استفاده شده در روکش دندان ایجاد می شود. با وجودی که این مسئله به خودی خود یک مشکل سلامتی نیست، اما می تواند از نظر زیبایی ظاهر ناخوشایندی را ایجاد کند و به این ترتیب ممکن است دندان پزشک روکش دندان شما را جایگزین کند.

هزینه و قیمت

استفاده از روکش دندان برای پوشش دادن دندان آسیب دیده یا ترمیم ایمپلنت دندان توسط متخصص ایمپلنت به اندازه کافی ساده است، اما متغیرهای مربوط به این روش درمانی می تواند استفاده از آن را به تجربه ای منحصر به فرد و متفاوت برای هر بیمار تبدیل کند و به همین خاطر هزینه انجام این کار برای هیچ دو بیماری مشابه نیست. بطور کلی در مقایسه با ایمپلنت، هزینه بریج‌ دندان کمتر است. همچنین آماده سازی مورد نیاز، تعداد روکش های دندان مورد استفاده، مواد استفاده شده برای ساختن روکش، و سایر عوامل مربوط به ان می توانند بر قیمت روکش دندان برای یک بیمار نسبت به بیمار دیگر تاثیر گذارند.هزینه درمان ممکن است یک عامل تعیین کننده هنگام بررسی انتخاب های شما برای درمان باشد. مطمئن ترین راه برای اطلاع از قیمت و هزینه روکش دندان ملاقات با یک دندان پزشک معتبر است. مراقب باشید که انتخاب ارزان ترین نوع روکش و مواد مربوط به آن نشان دهنده کیفیت پایین تر خدمات ارائه شده است و می تواند هزینه های بعدی را در ارتباط با صرف وقت، ناراحتی های احتمالی، و هزینه های ترمیم دندان آتی در بلند مدت برای شما به همراه داشته باشد.

هزینه روکش دندان به نوع روکش و مواد مورد استفاده بستگی دارد. بهتر است قبل از هر روش درمانی مرتبط با دندان، نرخ و هزینه های احتمالی آن را از کلینیک مورد نظرتان جویا شوید.

مسئله روکش کردن دندان ها یک امر تقریبا همه گیر می باشد. انتخاب نوع روکش دندان فلزی، سرامیکی و... تا حدی به محل قرار گیری دندانی که باید روکش شود و مسائل مربوط به زیبایی دندان و هزینه و قیمت روکش بستگی دارد. روکش کردن دندان معمولا بدون عوارض است اما گاهی ممکن چسب روکش دربیاید که شما در این حالت باید به دندانپزشک مراجعه کنید تا آن را دوباره در جای خود قرار دهد. درد دندان فقط چند روز پس از روکش ممکن است بروز کند و پس از آن شما دردی حس نخواهید کرد.